De historie is nog steeds tastbaar aanwezig op de straten in Cuba

Geeft de dwarse politiek Cuba nu juist zijn romantiek?

Reizen naar Cuba anno 2018

Wie aan Cuba denkt, denkt aan rum, sigaren en de revolutie van Fidel Castro. Maar ook aan de Amerikaanse auto’s en natuurlijk de salsa, Het zijn inmiddels veel romantische symbolen geworden voor het eiland en ze hebben een enorme aantrekkingskracht heeft op de reizigers, En eerlijk is eerlijk, dat is zeker een charme die Cuba het romantische weemoedige gevoel meegeeft. Je waant je bijna letterlijk in een geschiedenisboek, Op vele muren staan de afbeeldingen van Che Guevara of leuzen die de herinnering aan de revolutie. Maar is er in al die jaren dan echt niks veranderd. Jawel in de afgelopen jaren zijn er zeker wel wat verschuivingen gaande al zijn ze nog niet heel groot.

Nieuwe president? Nieuw reglement?

De grootste verandering van de laatste tijd is misschien wel dat onlangs Miguel Díaz Canel aangesteld als nieuwe president van het eiland. De opvolger van Raoul Castro. De broer van Fidel. Maar zal dit veel veranderen aan de cultuur en leefwijze op het eiland, nou nee niet echt. Niet alleen werd Miquel genoemd als gedoodverfde opvolger van Raoul maar zijn beëdiging is ook nog eens stilzwijgend voltrokken. De nieuwe president werd unaniem door het congres gekozen, de communistische partij. Tevens de enige partij in de republiek. Cubanen halen er dan ook hun schouders over op. Ze weten dat er onder leiding van het nieuwe staatshoofd niet veel gaat veranderen.

Kapitalisme doet voorzichtig haar intrede

Al waren er enige tijd wel enige tekenen van veranderingen in de heilstaat, Onder het bewind van Raul was het namelijk mogelijk voor boeren om stukjes eigen grond te bezitten en de opbrengsten ervan doorverkopen. In kleine getale werden kleine bedrijfjes toegelaten en investeringen werden mondjesmaat toegestaan. Dit waren echter allemaal pogingen om de Cubaanse economie die behoorlijk in een slop was geraakt weer aan een positieve stimulans te helpen, Het deze impulsen leken niet zonder succes, inmiddels zouden er 20.000 cubanen voor zichzelf te zijn begonnen, Ook mogen functionarissen nog maar twee termijnen op een ambt blijven zitten. Het zijn allemaal kleine stapjes richting het westerse denken. Maar het lijken ook vooral stappen om het volk rustig en tevreden te houden,

Het dilemma van Cuba

Want ondanks al deze zetten, blijven de meeste cubanen gewoon straatarm, En er koert nog een gevaar want het verschil tussen arm en rijk wordt door de stimulans ook bevorderd  En dan staan de cubanen voor een nieuw dilemma, Moeten ze het kapitalisme volledig gaan omarmen, wat de kloof tussen arm en rijk zal verbreden maar de welvaart zal doen groeien. Of beperken ze het zodanig dat de kloof niet zal verbreden maar het land daardoor stil blijft staan

Conclusie

De romantiek van Cuba blijft toch wel dat de geschiedenis en de ontwikkeling van de politieke stromingen bijna tastbaar is in de straten van Havana. Ondanks de neven zijdes van deze ontwikkelingen blijft het daardoor juist een heel intrigerend eiland. Want juist die vreemde smeltkroes van de positieve kanten (gratis gezondheidszorg en onderwijs) en de armoede en uitholling van de revolutie zorgen ervoor dat het een eiland is waar je absoluut een keer geweest moet zijn.

Comments are closed.